Plik do drukarni — jak go przygotować, żeby nie dostać telefonu z błędem
Plik do drukarni to nie zwykły PDF. Tłumaczę jak go przygotować, żeby nie dostać telefonu z błędem.
Zamówienie wydruku to zazwyczaj moment ulgi — projekt skończony, teraz tylko do drukarni i gotowe. Ale jeśli plik jest źle przygotowany, ten moment ulgi zamienia się w telefon od drukarza, opóźnienie i nerwowe poprawki. Albo gorzej — druk wychodzi z białymi paskami przy krawędzi albo z kolorami, które nie mają nic wspólnego z tym co widziałeś na ekranie.
Co to preflight i dlaczego drukarnia go sprawdza
Preflight to automatyczna kontrola pliku PDF przed skierowaniem do druku. Program sprawdza kilkanaście parametrów technicznych: tryb kolorów (CMYK czy RGB), rozdzielczość zdjęć (minimum 300dpi), osadzenie czcionek, obecność spadu, linie cięcia, a także potencjalne problemy z przezroczystościami. Drukarnia robi preflight zanim cokolwiek wyśle na maszynę — bo błąd wykryty po druku kosztuje obydwóch stron. Dobrze przygotowany plik przechodzi preflight bez jednego błędu.
CMYK vs RGB — dlaczego konwersja potrafi zaskoczyć
Monitor wyświetla kolory w RGB — mieszanina czerwonego, zielonego i niebieskiego światła. Drukarka offsetowa lub cyfrowa drukuje w CMYK — cyjan, magenta, żółty i czarny. Problem polega na tym, że przestrzenie te nie nakładają się w 100%. Kolory które możesz wyświetlić na ekranie w RGB nie zawsze da się wydrukować w CMYK. Szczególnie zdradliwe są żywe błękity (np. Instagram blue) i nasycone zielenie — w druku wychodzą ciemniejsze i mniej nasycone. Konwersję najlepiej wykonać samodzielnie w Illustratorze lub Photoshopie z właściwym profilem ICC drukarni, zanim wyeksportujesz PDF.
Spady 3mm i linie cięcia — dlaczego nie można ich pominąć
Arkusz drukowany jest większy niż finalny format. Po zadruku maszyna tnie papier do właściwego rozmiaru. Problem: cięcie nigdy nie jest idealne co do milimetra — ma margines tolerancji +/-1mm. Jeśli tło lub grafika kończy się dokładnie na krawędzi formatu, po cięciu pojawi się biały pasek papieru. Spad (bleed) to właśnie to: rozszerzenie tła i grafik o 3mm poza krawędź cięcia, żeby ewentualne przesunięcie noża było niewidoczne. Linie cięcia (crop marks) to znaczniki dla operatora maszyny gdzie ciąć. Oba elementy są obowiązkowe.
Czcionki osadzone vs linkowane — co idzie nie tak
Kiedy tworzysz dokument w InDesign lub Illustratorze, używasz czcionek zainstalowanych na swoim komputerze. Kiedy ten plik otwiera drukarnia na swoim komputerze — nie ma twoich czcionek. Efekt: program podstawia czcionkę zastępczą i cały layout się sypie. Rozwiązanie: eksport do PDF z opcją 'Embed Fonts' (osadź czcionki). W PDF/X-1a osadzanie czcionek jest obowiązkowe i automatyczne. Dlatego nie wysyłaj pliku źródłowego do drukarni bez pakowania czcionek razem — wyślij PDF/X-1a.
PDF/X-1a — złoty standard dla drukarni
PDF/X-1a to profil standardu ISO dla plików do druku. Gwarantuje: CMYK bez RGB i kolorów spotowych bez deklaracji, osadzone czcionki, brak przezroczystości (spłaszczona), spady i linie cięcia, i brak zewnętrznych linków. Drukarnie przyjmują inne formaty, ale PDF/X-1a to ten, który przejdzie preflight bez rozmowy. Eksportujesz go z InDesign lub Illustratora wybierając preset 'PDF/X-1a:2001' w oknie eksportu.
Lista błędów blokujących produkcję
- Kolory RGB — drukarnia musi je skonwertować, wynik nieprzewidywalny
- Brak spadu — białe krawędzie po cięciu
- Niska rozdzielczość zdjęć — poniżej 300dpi widoczna pikselizacja w druku
- Niespłaszczone przezroczystości — efekty blend mode mogą się zmienić po druku
- Fonty nielinkowane lub niezainstalowane na komputerze odbiorcy
- Zbyt cienkie linie — poniżej 0.25pt znikają lub łączą się w druku
- Tekst i ważne elementy za blisko linii cięcia — bez strefy bezpieczeństwa minimum 5mm
Jak to wygląda w moim workflow
Każdy projekt drukowany realizuję w Adobe InDesign lub Illustratorze z ustawionym spadem 3mm od początku pracy. Konwersja kolorów do CMYK i dobór profilu ICC drukarni to jeden z pierwszych kroków po briefie. Przed dostarczeniem pliku klientowi uruchamiam preflight w Enfocus PitStop lub Adobe Acrobat — zero błędów to warunek konieczny. Jeśli nie masz pewności co do specyfikacji swojej drukarni, poproś o jej specyfikację techniczną — każda profesjonalna drukarnia ją ma i chętnie przesyła.
